What r disadvantages of Internet dating sites There are some disadvantages to Internet dating.first of all it can be very addictive.so ,even though you found some one that you think is great,you may still be online looking for other people because its so intresting;its so addictive.it may flatter you because “Wow , im so hot.some people are really attracted to me that never would have been attracted to me befor.” So,in essence,it does something for your ego that’s very false that can be one of the disadvantages . another disadvantage is that people don’t always tell you the truth.they may give you a photographup there that is ten years old,or they may tell you they are a certain weight when they are not or a certain height when they are not.they may tell you that they do something for a living that they don’t,so you have to be really careful about what kind of lies people may possibly be telling you.another disadvantage of using internet ,in terms of internet dating, is that people are oftentimes objectifying others.they look at this as its numbers game;they don’t look at it as a real person that they can really relate to or have can relate to them .they are really looking at”Well , this is cutie 123 or handsome456.” They are not really looking at people as people,and because of that there can be some difficulty
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم دی 1387ساعت 11:55 توسط معصومه اقامحمدی |
Advantages and Disadvantages of the Internet Internet has been perhaps the most outstanding innovation in the field of communication in the history of mankind. As with every single innovation, internet has its own advantages and disadvantages. But usually, greater magnitude of advantages outweighs its disadvantages.
During his evolution journey from Neanderthals to Homo erectus and then to Homo sapiens, man has come long way. Because of his continuous quest for more and more amenities and facilities, the nineties have seen a major turn around with the invention of computers. 10 years ago, the term internet was practically anonymous to most of the people. And today internet has become the most ever powerful tool for man throughout the world. The internet is a collection of various services and resources. By Jayashree Pakhare
Although, many people still think e-mail and World Wide Web as the principle constituents of internet, there is lot more in store than e-mail, chat rooms, celebrity web sites and search engines. It also became the best business tool of modern scenario. Today internet has brought a globe in a single room. Right from news across the corner of the world, wealth of knowledge to shopping, purchasing the tickets of your favorite movie-everything is at your finger tips. Internet has great potential and lot to offer… however, like every single innovation in science and technology, internet has its own advantages and disadvantages.
Advantages
Communication
The foremost target of internet has always been the communication. And internet has excelled beyond the expectations .Still; innovations are going on to make it faster, more reliable. By the advent of computer’s Internet, our earth has reduced and has attained the form of a global village.
Now we can communicate in a fraction of second with a person who is sitting in the other part of the world. Today for better communication, we can avail the facilities of e-mail; we can chat for hours with our loved ones. There are plenty messenger services in offering. With help of such services, it has become very easy to establish a kind of global friendship where you can share your thoughts, can explore other cultures of different ethnicity.
Information
Information is probably the biggest advantage internet is offering. The Internet is a virtual treasure trove of information. Any kind of information on any topic under the sun is available on the Internet. The search engines like Google, yahoo is at your service on the Internet. You can almost find any type of data on almost any kind of subject that you are looking for. There is a huge amount of information available on the internet for just about every subject known to man, ranging from government law and services, trade fairs and conferences, market information, new ideas and technical support, the list is end less.
Students and children are among the top users who surf the Internet for research. Today, it is almost required that students should use the Internet for research for the purpose of gathering resources. Teachers have started giving assignments that require research on the Internet. Almost every coming day, researches on medical issues become much easier to locate. Numerous web sites available on the net are offering loads of information for people to research diseases and talk to doctors online at sites such as, America’s Doctor. During 1998 over 20 million people reported going online to retrieve health information.
Entertainment
Entertainment is another popular raison d'être why many people prefer to surf the Internet. In fact, media of internet has become quite successful in trapping multifaceted entertainment factor. Downloading games, visiting chat rooms or just surfing the Web are some of the uses people have discovered. There are numerous games that may be downloaded from the Internet for free. The industry of online gaming has tasted dramatic and phenomenal attention by game lovers. Chat rooms are popular because users can meet new and interesting people. In fact, the Internet has been successfully used by people to find life long partners. When people surf the Web, there are numerous things that can be found. Music, hobbies, news and more can be found and shared on the Internet.
Services
Many services are now provided on the internet such as online banking, job seeking, purchasing tickets for your favorite movies, guidance services on array of topics engulfing the every aspect of life, and hotel reservations. Often these services are not available off-line and can cost you more.
E-Commerce
Ecommerce is the concept used for any type of commercial maneuvering, or business deals that involves the transfer of information across the globe via Internet. It has become a phenomenon associated with any kind of shopping, almost anything. You name it and Ecommerce with its giant tentacles engulfing every single product and service will make you available at your door steps. It has got a real amazing and wide range of products from household needs, technology to entertainment.
Disadvantages
Theft of Personal information
If you use the Internet, you may be facing grave danger as your personal information such as name, address, credit card number etc. can be accessed by other culprits to make your problems worse.
Spamming
Spamming refers to sending unwanted e-mails in bulk, which provide no purpose and needlessly obstruct the entire system. Such illegal activities can be very frustrating for you, and so instead of just ignoring it, you should make an effort to try and stop these activities so that using the Internet can become that much safer.
Virus threat
Virus is nothing but a program which disrupts the normal functioning of your computer systems. Computers attached to internet are more prone to virus attacks and they can end up into crashing your whole hard disk, causing you considerable headache.
Pornography
This is perhaps the biggest threat related to your children’s healthy mental life. A very serious issue concerning the Internet. There are thousands of pornographic sites on the Internet that can be easily found and can be a detrimental factor to letting children use the Internet.
Though, internet can also create havoc, destruction and its misuse can be very fatal, the advantages of it outweigh its disadvantages.
Published: 3/2/2007
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387ساعت 11:6 توسط معصومه اقامحمدی |
تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام دوست میدارم٬ برای خاطر عطر نان گرم و برفی که آب می شود و برای خاطر نخستین گناه! تو را به خاطر دوست داشتن دوست میدارم٬ تو را به جای همه ی کسانی که دوست نمی دارند٬ دوست میدارم!
بماند برای او![]()
تو را به جای همه ی کسانی که نشناخته ام دوست میدارم٬![]()
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم خرداد 1387ساعت 1:1 توسط معصومه اقامحمدی |
" بچه ی مردم " نوشته ی : جلال آل احمد خوب من چه ميتوانستم بكنم؟ شوهرم حاضر نبود مرا با بچه نگهدارد. بچه كه مال خودش نبود. مال شوهر قبليام بود، كه طلاقم داده بود، و حاضر هم نشده بود بچه را بگيرد. اگر كس ديگري جاي من بود چه ميكرد؟ خوب منهم ميبايست زندگي ميكردم. اگر اين شوهرم هم طلاقم ميداد چه ميكردم؟ ناچار بودم بچه را يك جوري سر به نيست كنم. يك زن چشم و گوش بسته، مثل من، غير از اين چيز ديگري بفكرش نميرسيد، نه جائي را بلد بودم، نه راه و چارهاي ميدانستم. نه اينكه جائي را بلد نبودم. ميدانستم ميشود بچه را بشيرخوارگاه گذاشت يا بخراب شده ديگري سپرد. ولي از كجا كه بچه مرا قبول ميكردند؟ از كجا ميتوانستم حتم داشته باشم كه معطلم نكنند و آبرويم را نبرند و هزار اسم روي خودم و بچهام نگذارند؟ از كجا؟ نميخواستم باين صورتها تمام شود. همان روز عصر هم وقتي كار را تمام كردم و بخانه برگشتم و آنچه را كه كرده بودم براي مادرم و ديگر همسايهها تعريف كردم؛ نميدانم كدام يكيشان گفتند «خوب، زن، ميخواستي بچهات را ببري شيرخوارگاه بسپري. يا ببريش دارالايتام و…» نميدانم ديگر كجاها را گفت. ولي همانوقت مادرم باو گفت كه «خيال ميكني راش ميدادن؟ هه!» من با وجود اينكه خودم هم بفكر اينكار افتاده بودم، اما آنزن همسايهمان وقتي اينرا گفت، باز دلم هري ريخت تو و بخودم گفتم «خوب زن، تو هيچ رفتي كه رات ندن؟» و بعد بمادرم گفتم «كاشكي اين كارو كرده بودم.» ولي من كه سررشته نداشتم. منكه اطمينان نداشتم راهم بدهند. آنوقت هم كه ديگر دير شده بود. از حرف آنزن مثل اينكه يكدنيا غصه روي دلم ريخت. همه شيرين زبانيهاي بچهام يادم آمد. ديگر نتوانستم طاقت بياورم. و جلوي همه در و همسايهها زار زار گريه كردم. اما چقدر بد بود! خودم شنيدم يكيشان زير لب گفت «گريه هم ميكنه! خجالت نميكشه…» باز هم مادرم بدادم رسيد. خيلي دلداريم داد. خوب راست هم ميگفت، من كه اول جوانيم است چرا براي يك بچه اينقدر غصه بخورم؟ آنهم وقتي شوهرم مرا با بچه قبول نميكند. حالا خيلي وقت دارم كه هي بنشينم و سه تا و چهار تا بزايم. درست است كه بچه اولم بود و نميبايد اينكار را ميكردم؛ ولي خوب، حالا كه كار از كار گذشته است. حالا كه ديگر فكر كردن ندارد. من خودم كه آزار نداشتم بلند شوم بروم و اين كار را بكنم. شوهرم بود كه اصرار ميكرد. راست هم ميگفت نميخواست پس افتاده يك نرخر ديگر را سر سفرهاش ببيند. خود من هم وقتي كلاهم را قاضي ميكردم باو حق ميدادم. خود من آيا حاضر بودم بچههاي شوهرم را مثل بچههاي خودم دوست داشته باشم؟ و آنها را سر بار زندگي خودم ندانم؟ آنها را سر سفره شوهرم زيادي ندانم؟ خوب او هم همينطور. او هم حق داشت كه نتواند بچه مرا، بچه مرا كه نه، بچه يك نره خر ديگر را ـ بقول خودش ـ سر سفرهاش ببيند. در همان دو روزي كه بخانهاش رفته بودم همهاش صحبت از بچه بود. شب آخر خيلي صحبت كرديم. يعني نه اينكه خيلي حرف زده باشيم. او باز هم راجع به بچه گفت و من گوش دادم. آخر سر گفتم «خوب، ميگي چكنم؟» شوهرم چيزي نگفت. قدري فكر كرد و بعد گفت «من نميدونم چه بكني. هر جور خودت ميدوني بكن. من نميخام پس افتاده يه نرهخر ديگرو سرسفره خودم ببينم.» راه و چارهاي هم جلوي پايم نگذاشت. آنشب پهلوي من هم نيامد. مثلاً با من قهر كرده بود. شب سوم زندگي ما با هم بود. ولي با من قهر كرده بود. خودم ميدانستم كه ميخواهد مرا غضب كن تا كار بچه را زودتر يكسره كنم. صبح هم كه از در خانه بيرون ميرفت گفت «ظهر كه ميام ديگه نبايس بچه رو ببينم، ها!» و من تكليف خودم را از همان وقت ميدانستم. حالا هر چه فكر ميكنم نميتوانم بفهمم چطور دلم راضي شد! ولي ديگر دست من نبود. چادر نمازم را بسرم انداختم دست بچه را گرفتم و پشت سر شوهرم از خانه بيرون رفتم. بچهام نزديك سه سالش بود. خودش قشنگ راه ميرفت. بديش اين بود كه سه سال عمر صرفش كرده بودم. اين خيلي بد بود. همه دردسرهاش تمام شده بود. همه شب بيدار ماندنهاش گذشته بود. و تازه اول راحتياش بود. ولي من ناچار بودم كارم را بكنم. تا دم ايستگاه ماشين پا بپايش رفتم. كفشش را هم پايش كرده بودم. لباس خوبهايش را هم تنش كرده بودم. يك كت و شلوار آبي كوچولو همان اواخر، شوهر قبليام برايش خريده بود. وقتي لباسش را تنش ميكردم اين فكر هم بهم هي زد كه «زن، ديگه چرا رخت نوهاشو تنش ميكني؟» ولي دلم راضي نشد. ميخواستمش چه بكنم؟ چشم شوهرم كور، اگر باز هم بچهدار شدم برود و برايش لباس بخرد. لباسش را تنش كردم. سرش را شانه زدم. خيلي خوشگل شده بود. دستش را گرفته بودم و با دست ديگرم چادر نمازم را دور كمرم نگهداشته بودم و آهسته آهسته قدم برميداشتم. ديگر لازم نبود هي فحشش بدهم كه تندتر بيايد. آخرين دفعهاي بود كه دستش را گرفته بودم و با خودم بكوچه ميبردم. دو سه جا خواست برايش قاقا بخرم. گفتم «اول سوار ماشين بشيم بعد برات قاقا هم ميخرم» يادم است آنروز هم مثل روزهاي ديگر هي ازمن سؤال ميكرد. يك اسب پايش توي چاله جوي آب رفته بود و مردم دورش جمع شده بودند. خيلي اصرار كرد كه بلندش كنم تا ببيند چه خبر است. بلندش كردم. و اسب را كه دستش خراش برداشته بود و خون آمده بود ديد. وقتي زمينش گذاشتم گفت «مادل ـ دسس اوخ سده بودس» گفتم «آره جونم حرف مادرشو نشينده، اوخ شده» تا دم ايستگاه ماشين آهسته آهسته ميرفتم. هنوز اول وقت بود. و ماشينها شلوغ بود. و من شايد نيمساعت توي ايستگاه ماندم تا ماشين گيرم آمد. بچهام هي ناراحتي ميكرد. و من داشتم خسته ميشدم. از بس سؤال ميكرد حوصلهام را سر برده بود. دو سه بار گفت «پس مادل چطول سدس؟ ماسين كه نيومدس. پس بليم قاقا بخليم» و من باز هم برايش گفتم كه الان خواهد آمد. و گفتم وقتي ماشين سوار شديم قاقا هم برايش خواهم خريد. بالاخره خط هفت را گرفتم و تا ميدان شاه كه پياده شديم بچهام باز هم حرف ميزد و هي ميپرسيد. يادم است يك بار پرسيد «مادل تجاميليم؟» من نميدانم چرا يك مرتبه بيآنكه بفهمم، گفتم «ميريم پيش بابا» بچهام كمي به صورت من نگاه كرد. بعد پرسيد «مادل، تدوم بابا؟» من ديگرحوصله نداشتم. گفتم «جونم چقدر حرف ميزني اگه حرف بزني برات قاقا نميخرم. ها!» حالا چقدر دلم ميسوزد. اينجور چيزها بيشتر دل آدم را ميسوزاند. چرا دل بچهام را در آن دم آخر اينطور شكستم؟ از خانه كه بيرون آمديم با خود عهد كرده بودم كه تا آخر كار عصباني نشوم. بچهام را نزنم. فحشش ندهم. و باهاش خوشرفتاري كنم. ولي چقدر حالا دلم ميسوزد! چرا اينطور ساكتش كردم؟ بچهكم ديگر ساكت شد. و باشاگرد شوفر كه برايش شكلك درميآورد و حرف ميزد، گرم اختلاط و خنده شده بود. اما من نه باو محل ميگذاشتم نه ببچهام كه هي رويش را بمن ميكرد. ميدان شاه گفتم نگهداشت. و وقتي پياده ميشديم بچهام هنوز ميخنديد. ميدان شلوغ بود و اتوبوسها خيلي بودند. و من هنوز وحشت داشتم كه كارم را بكنم. مدتي قدم زدم. شايد نيمساعت شد. اتوبوسها كمتر شدند. آمدم كنار ميدان. ده شاهي از جيبم درآوردم و ببچهام دادم. بچهام هاج وواج مانده بود و مرا نگاه ميكرد. هنوز پول گرفتن را بلد نشده بود. نميدانستم چطورحاليش كنم. آنطرف ميدان يك تخم كدوئي داد ميزد. با انگشتم نشانش دادم و گفتم «بگير. برو قاقا بخر. ببينم بلدي خودت بري بخري» بچهام نگاهي به پول كرد و بعد رو بمن گفت «مادل تو هم بيا بليم.» من گفتم «نه من اينجا وايسادم تورو ميپام. برو ببينم خودت بلدي بخري.» بچهام باز هم به پول نگاه كرد. مثل اينكه دودل بود. و نميدانست چطور بايد چيز خريد. تا بحال همچه كاري يادش نداده بودم. بربر نگاهم ميكرد. عجب نگاهي بود! مثل اينكه فقط همان دقيقه دلم گرفت و حالم بد شد. حالم خيلي بد شد. نزديك بود منصرف شوم. بعد كه بچهام رفت و من فرار كردم و تا حالا هم، حتي آن روز عصر كه جلوي در و همسايهها از زور غصه گريه كردم، هيچ اينطور دلم نگرفت و حالم بد نشد. نزديك بود طاقتم تمام شود. عجب نگاهي بود! بچهام سرگردان مانده بود و مثل اينكه هنوز ميخواست چيزي از من بپرسد. نفهميدم چطور خود را نگهداشتم. يكبار ديگر تخمه كدوئي را نشانش دادم و گفتم «برو جونم. اين پول را بهش بده، بگو تخمه بده، همين. برو باريكلا» بچهكم تخم كدوئي را نگاه كرد و بعد مثل وقتيكه ميخواست بهانه بگيرد و گريه كند گفت «مادل، من تخمه نميخام. تيسميس ميخام.» من داشتم بيچاره ميشدم. اگر بچهام يك خرده ديگر معطل كرده بود، اگر يك خرده گريه كرده بود، حتماً منصرف شده بود. ولي بچهام گريه نكرد. عصباني شده بودم. حوصلهام سررفته بود. سرش داد زدم «كيشمش هم داره. برو هر چي ميخواي بخر. برو ديگه.» و از روي جوي كنار پيادهرو بلندش كردم و روي اسفالت وسط خيابان گذاشتم. دستم رابه پشتش گذاشتم و يواش به جلو هولش دادم و گفتم «ده برو ديگه دير ميشه.» خيابان خلوت بود. ازوسط خيابان تا آن تهها اتوبوسي و درشگهاي پيدا نبود كه بچهام را زير بگيرد. بچهام دو سه قدم كه رفت برگشت و گفت «مادل، تيسميس هم داله؟» من گفتم «آره جونم. بگو ده شاهي كيشميش بده.» واو رفت. بچهام وسط خيابان رسيده بود كه يكمرتبه يك ماشين بوق زد و من از ترس لرزيدم. و بياينكه بفهمم چه ميكنم، خودم را وسط خيابان پرتاب كردم و بچهام را بغل زدم و توي پيادهرو دويدم و لاي مردم قايم شدم. عرق از سر و رويم راه افتاده بود. ونفس نفس ميزدم بچهكم گفت «مادل، چطول سدس؟» گفتم «هيچي جونم. ازوسط خيابون تند رد ميشن. تو يواش ميرفتي نزديك بود بري زير هوتول.» اينرا كه ميگفتم نزديك بود گريهام بيفتد. بچهام همانطور كه توي بلغم بود گفت «خوب مادل منو بزال زيمين» ايندفه تند ميلم.» شايد اگر بچهكم اين حرف را نميزد من يادم رفته بود كه براي چه كار آمدهام. ولي اين حرفش مرا ازنو بصرافت انداخت. هنوز اشك چشمهايم را پاك نكرده بودم كه دوباره به ياد كاري كه آمده بودم بكنم، افتادم. بياد شوهرم كه مرا غضب خواهد كرد، افتادم. بچهكم را ماچ كردم. آخرين ماچي بود كه از صورتش برميداشتم. ماچش كردم و دوباره گذاشتمش زمين و باز هم در گوشش گفتم «تند برو جونم، ماشين ميادش.» باز خيابان خلوت بود و اين بار بچهام تندتر رفت. قدمهاي كوچكش را بعجله برميداشت و من دو سه بار ترسيدم كه مبادا پاهايش توي هم بپيچد و زمين بخورد. آنطرف خيابان كه رسيد برگشت و نگاهي بمن انداخت. من دامنهاي چادرم را زير بغلم جمع كرده بودم و داشتم راه ميافتادم. همچه كه بچهام چرخيد و بطرف من نگاه كرد، من سر جايم خشكم زد. درست است كه نميخواستم بفهمد من دارم در ميروم ولي براي اين نبود كه سر جايم خشكم زد. مثل يك دزد كه سربرنگاه مچش را گرفته باشند شده بودم. خشكم زده بود و دستهايم همانطور زير بغلهايم ماند. درست مثل آن دفعه كه سر جيب شوهرم بودم ـ همان شوهر سابقم ـ و كندوكو ميكردم و شوهرم از در رسيد. درست همانطور خشكم زده بود. دوباره از عرق خيس شدم. سرم را پائين انداختم و وقتي به هزار زحمت سرم را بلند كردم، بچهام دوباره راه افتاده بود و چيزي نمانده بود كه به تخمه كدوئي برسد. كار من تمام شده بود. بچهام سالم به آنطرف خيابان رسيده بود. از همانوقت بود كه انگار اصلاً بچه نداشتهام. آخرين باري كه بچهامرا نگاه كردم، درست مثل اين بود كه بچه مردم را نگاه ميكردم. درست مثل يك بچه تازه پا وشيرين مردم باو نگاه ميكردم. درست همانطور كه از نگاه كردن ببچه مردم ميشود حظ كرد، ازديدن او حظ كردم. و بعجله لاي جمعيت پيادهرو پيچيدم. ولي يك دفعه بوحشت افتادم. نزديك بود قدمم خشك بشود و سرجايم ميخكوب بشوم. وحشتم گرفته بود كه مبادا كسي زاغ سياه مرا چوب زده باشد. ازين خيال موهاي تنم راست ايستاد و من تندتر كردم. دو تا كوچه پائينتر، خيال داشتم توي پسكوچهها بيندازم و فرار كنم. بزحمت خودم را بدم كوچه رسانده بودم كه يكهو، يك تاكسي پشت سرم توي خيابان ترمز كرد. مثال اينكه الان مچ مرا خواهند گرفت. تا استخوانهايم لرزي. خيال ميكردم پاسبان سر چهارراه كه مرا ميپائيده توي تاكسي پريده و حالا پشت سرم پياده شده و الان است كه مچ دستم را بگيرد. نميدانم چطور برگشتم و عقب سرم را نگاه كردم. و وارفتم. مسافرهاي تاكسي پولشان را هم داده بودند و داشتند ميرفتند. من نفس راحتي كشيدم و فكر ديگري بسرم زد. بياينكه بفهمم و يا چشمم جائي را ببيند پريدم توي تاكسي و در را با سر و صدا بستم. شوفر قرقر كرد و راه افتاد. و چادر من لاي درتاكسي مانده بود. وقتي تاكسي دور شد و من اطمينان پيدا كردم، در را آهسته باز كردم. چادرم را ازلاي آن بيرون كشيدم و از نو در را بستم. به پشتي صندلي تكيه دادم و نفس راحتي كشيدم. و شب بالاخره نتوانستم پول تاكسي را از شوهرم دربياورم. نقدي جامعه شناختي بر داستان " بچه مردم" اثر جلال آل احمد داستان بچه مردم از جمله اين دستان هاست كه شرايط سخت و خشن يك جامعه را براي ادامه زندگي به تصوير مي كشد. جامعه اي كه براي زنده ماندن خشونت نهفته در لايه هاي زيرين اش زرا به رخ مردمي مي كشدكه مجبور به انتخاب هستند. انخاب يك راه حل براي زندگي و از دست دادن يك ارزش و يا عنصر كه باز هم مي تواند به عنوان عنصر زندگي زا باشد. بچه مردم داستان زني است كه با يك بچه سه ساله از شوهر اولش جدا شده و حالا براي زندگي با شوهر دومش مجبور به انتخاب است. يا بچه يا شوهر دوم . و او به ناچار شوهر را براي زنده ماندن انتخاب مي كند و بچه را در يك روز گرم در خيابان هاي شلوغ و عاري از عاطفه تهران رها مي كند. درجامعه اي که جایگاه زن تا اين حد تنزل پيدا كرده است به عنوان یک شیء ، کالا ، وسیله ای برای تولید مثل و حفظ بقا و یا صرفا ابزاری برای ارضای میل جنسی مرد و حتا کلفتی خانگی است بايد زنان قرباني اين سوء رفتار نظام مرد سالار بشوند. جامعه اي که از زن برده وار می خواهد که این گونه باشد وجامعه اي که از زن می خواهد در جایگاهی قرار گیرد که از نظر اقتصادی همیشه وابسته ی مرد است. اين جامعه از زن يك برده و كنيز زرخريد مي سازد و مولفه هاي انساني را از او مي گيرد. و او را از هر گونه عاطفه و حس انساني دور مي كند. آل احمد در اين داستان مولفه هاي جامعه اي را به تصوير مي كشد كه زنان به مثابه ي يك شيئ عاري از هرگونه ويژگي انساني و تهي شده نشان مي دهد. او از جامعه اي مي گويد كه حتا جايگاه مادر بودن، و حس و عاطفه مادر بودن را نيز با بيرحمي بي پرده اي عريان شده به مخاطبين ارايه مي دهد. زن جامعه ي آل احمد در "بچه مردم". فاقد هر گونه اختيار و آزادي انساني است. رحم و شفقت در اين جامعه جايگاهي ندارد و همه ي زنان نيز اين را پذيرفته اند . چون مادر و بقيه نيز با او همراهي مي كنند. او پارا فراتر مي گذارد و در بخش پاياني داستان يك نظام ارباب رعيتي را با تمام وجودش به تصوير مي كشد. و قتي زن به بچه خودش به عنوان بچه مردم نگاه مي كند .براي اطاعت از دستور ارباب است و بايد حكم ارباب اجرا شود . آل احمد هميشه به جامعه اي كه در آن زندگي م يكند نقادانه بر خورد مي كند. وحتا در اثر معروف او كه غير داستاني است با نام غرب زدگي از كليه اقشار جامعه و بخصوص روشنفكران انتقاد مي كند. و مردم اين جامعه را به نوعي از خود بيگانگي متهم مي كند. به هر حال جلال آل احمد يك نويسنده دوران معاصر است كه بينش و تفكر او بر اساس انعكاس واقعيت هاي جامعه در آثارش روايت مي شود. او منتقدي جامعه شناس است كه قالب داستان را براي بيان عقايدش انتخاب كرده است.
+ نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387ساعت 9:40 توسط معصومه اقامحمدی |
مقدمه عدم حق و باطل در آژانس شیشه ایی آژانس شیشه ایی یکی از معدود فیلم های ایرانی موفق پیرامون بعد از جنگ که هم خوش ساخت و دارای مفهوم بالایی می باشد و مفهوم امنیت و عدم امنیت در جامعه را در جای کوچک شهردر آژانس هواپیمایی به نمایش می گذارد با افرادی که در جامعه سیاسی خودی هستند و برای این جامعه جان و عمر خود را فدا کردند. در این فیلم به صورت والایی مفهوم امنیت و عدم امنیت در جامعه را به زیبایی به رخ می کشد ما در این فیلم هیچگاه نمی توانیم شخصیت منفی ( badman ) فیلم را پیدا کنیم . عدالت و امنیت 
این است که مردم و حکومتها
هیچگاه از تاریخ درس نمی گیرند .
« هگل »
امنیت مقوله ایی است حساس و شکننده که اگر در جامعه صحیح و کاربردی تبیین نشود دارای تبعات خطرناک همچون بی تفاوتی و ضد رفتار حاکمیت در میان سطوح قشرهای جامعه پدیدار می شود . باید به بررسی این امر پرداخت که چرا عدم امنیت در جامعه رخ می دهد و دلایل این عدم امنیت چه می باشد ؟ آیا این عدم امنیت داخلی است یا خارج از مرزها ؟
اگر با نگاه توهم توطئه به عدم امنیت نگاه شود ای بی امنیتی در جامعه براساس برنامه ریزی خارجی هاست و زعمای جامعه در تلاش بقراری امنیت هستند این مستکبرین از خدا بی خبر نشسته اند پول خرج می کنند که امنیت اجتماع ما را به هم بزنند .
ولی در نگاه واقع بینانه که به صورت نسبی ضد نظریه توهم توطئه است اعتقاد بر این دارد که ضعف در امنیت معلول علتهای دیگری است نه امنیت علت نابسمانی ها در جامعه است واین ضعف امنیتی به صورت روساختار بیشتر به عملکرد حاکمان جامعه بر می گردد « لازم به تذکر است که دفاع ما از امنیت و فضای امنیتی با روش دموکراتیک که در جامعه باز اجرا می شود »
"باید این نکته را اشاره کرد که امنیت کامل جز برای اموات ، برای هیچ کس حاصل نمی شود . همیشه وجه نسبی و فقط بهینه ایی از امنیت همیشه مورد توجه است که آن هم بر حسب شرایط عینی و ذهنی متفاوت است "( مجموعه سخنرانی های امنیت عمومی و.... [1380 ] ص 261)
اگربا نگاه ارزشی به یکی از طرفین دعوا آژانس داشته باشیم از یک طرف حاج کاظم ( پرویز پرستویی ) اعتقاد دارد که تمنیت ما در گرو سلامتی و رسیدگی امثال عباسهاست که حتی باید برای رسیدگی به امثال این افراد اگر حکومت توجه نکد ما زخم چشیده ها باید دست بکار شویم حتی اگر کار به اسلحه کشی و خشونت برسد حاج کاظم برای توجیه کار خود می گوید " جگرم سوخت شیشه شکست ، مامور اووردن اسلحه اش به دستم چسبید .... " ( تمام تاکیدات در متن بر اساس دیالگوهای فیلم آژانس شیشه ایی است ) . در طرف دیگر قضیه سلحشور ( رضاکیانیان ) معتقد است که امنیت ملی در گرو ثبات و آرامش و برنامه ریزی نسل جدید برای آینده شان است و باید برای در خواستهای خود به قانون توسل می جست نه خشونت . نه اینکه تگر کسی حرفش به جایی نرسید باید اسله دتس بگیرد و امنیت جامعه و در کل امنیت ملی را تهدید کند " اگر اسلحه نباشه کسی به حرف تو ( حاج کاظم ) گوش نمی ده " یا در جایی دیگر سلحشور می گوید " ( آیا ) شهید دادیم که امثال کاظم ها قلدر شوند و هرکاری بکنند. "
این دوگانگی را ما به صورت کوتاه آوردیم و هیچ گاه نمی توان به یکی از جناح های دعوا حق داد که حق طرف مقابل را ضایع کردیم.
" منتسکیو در کتاب _ علل زوال و انحطاط رومیان _ می گوید : یکی از عوامل زوال امپراطوری امپراطوری رم را راحت طلبی و ثروت اندوزی و فقدان دشمن و کاهش حس وطن پرستی رومیان ذکر کرده است " ( همان ص 262 )حاتمی کیا در فیلم خود همین مبحث پروت اندوزی و حس وطن پرستی ( که قسمتی از وطن پرستی ما دفاع مقدس و جنگ ماست حلال خارج از هر نسئله ای باید بالید که یک وجب از خاک ما به دشمن داده نشد و با رشادتهای فرزندان ایران زمین در تاریخ سربلند هستیم ) که رگهای غیرت ما در حال خشک شدن است و اگر به امثال عباسها رسیدگی نشود که نوعی بی عدالتی در جامعه است باعث عدم امنیت که نمونه آنرا در آژانس مواجه شویم .
آژانس شیشه ایی و هشدار روحیه آنارشیستی
به نظر من حاتمی کیا نمی خواهد مروج روحیه آنارشیستی باشد بلکه مخواهد هشدار دهد که اگر به این سربازان فداکار که برای این مرزو بوم جان عمر و سلامتی خود را فدای وطن کردند توجه نشود ممکن همین حافظان دیروز امنیت خود سلب کنندگان امنیت امروز باشند . نمونه بارز این را در فیلم های از کرخه تا راین ، آژانس شیشه ایی ، روبان قرمز ، موج مرده ، ارتفاع پست مشاهد می نکیم .
نگاه حاتمی کیا نگاهی مصلحانه و آسیب شناسانه می باشد. او این هشدار می دهد ممکن است روزی این قهرمانان فیلم واقعی بشوند و این هشدار را به زعمای حکومت می دهد که در کل بی عدالتی جز بی امنیتی ارمغانی نمی آورد
آنارشیسم و امنیت
نباید ما درمفهوم آنارشیسم در دام عوام گرایی بیفتیم زیرا عوام اعتقاد دارند هرکس اقتدار را انکار کند و با آن بر سر ستیز برخیزد آنارشیست است . این نگاه اغوا کننده که معتقد است آنارشیسم مساوی با هرج و مرج طلبی است و این بدفهمی از آنارشیسم است .
آنارشیسم با Government یا سازمان اداره کننده مخالفتی تدارد بلکه با State نومعی حکم واجبار نهفنهفته ناسازگار است می توان گفت آنارشیسم ضدیت اساسی آن با حکم است نه نظم اداره . بعضی از کمونیستها و سوسیالیستها که ادعا بر جامعه بدون طبقه و حکومت می کردند ولی در تعریف نظم و اداره جدیدی کوشش می کردند ، نوعی دنبال نظم می گشتند . مخالفت آنارشیستها با نهاد حکومت نیست بلکه با نهادهای مذهبی و سازمانی دارای تمرکز و نیروی آنریت یا منع کنندگی نسبت به اعضای هم مربوط می شود .
ما در این فیلم می بینیم که حاج کاظم ممکن است به سازمانهای و حکومت نقد جدی دارد ولی خواهان این است که با نظم جدیدی تعریف کند می گوید " اگر امنیت شما را BBC تعیین می کند امنیت ما را دفاع از این عباسها است و اگر اینطور نیست هر کس به قبله خویش " با این بیان حاج کاظم تعریف خود را از امنیت بیان می دارد ویا در جایی دیگر ما شاهد هستیم که در آخرهای فیلم کارگرهای شهرداری یا ماموران امنیتی اطلاعاتی در حال خط کشی خیابان هستند یعنی نماد نظم دهی به جامعه می باشند ولی حاج کاظم وقتی از آژانس با عباس خارج می شود هیچ توجهی به خط کشی های جدید و خشک نشده خیابان نمی کند پا روی این خط و خطوط می گذارد به معنای این است که طرفداران فکری حاج کاظم که در جامعه معلوم هستند هیچ خط و خطوط سیاسی را قبول ندارند یعنی نظم و انضباط را نمپذیرند ( زیرا تقصیر حاج کاظم نیست زیرا جنگیدن با آقا غوله آدابی داره که این سربازها با آن خو کرده بودند و با آداب مدنیت و ثبات سیاسی در تضاد است ) وبه این معناست که حاج کاظم با لگد کردن این خطوط نظم انضباط جدید تعریف شده دهه 70 و 80 که دهه ثبات است قبول ندارد.
فی الواقع می توان گفت که عمل آنارشیست ها برای جامعه بدون حکومت دو شیوه را اجرا می کنند عده ای خواهان روش های مسالمت آمیز و گفتگو هستند .و گروهی دیگر که طرفداران زیادی خواهان خشونت ورزی به رغم در اقلیت بودن چون با این روش بیشترین توجه را به خود جلب می کنند.
پاره ای از اندیشمندان نظیر ژان بدن عصیان دولتی را که به جان مردم صدمه بزند جایز می دانند . از این اصل می توان استنتاج کرد که عصیان علیه دواتی که از تامین امنیت جانی مردم ناتوان باشد نیز جایز است . ( همان ص 282 )
حاج کاظم اعتقاد داشت که حکومت نتوانسته شهروندان خود خدمات اجتماهعی و روانی بدهد بخصوص آنهایی که برای امنیت و آرامش این جامعه جان خود را فدا کردند می توان عصیان کرد .
ناهماهنگی نظام سیاسی از دوعامل نشات می گیرد یکی ضعف مدیریت که عمدتا مربوط به کشورعای جهان سوم می شود و دیگر ندابیر ضد ونقیضی که برای جلوگیری از تمرکز قدرت اندیشیده می شود . برای مثال نظامهایی که دارای دو رئیس هستند معمولا شاهد نوعی تعارض و کشمکش بین روسا بوده و به قول امروزی ها حاکمیت دوگانه پدید می آید .
حکومتها همچون گلدانی هستند که روی یک میزی قرار دارند . اگر میز شکسته باشد هیچ امنیتی برای گلدان وجود ندارد . برای ثبات گلدان باید ابتدا به تحکیم پایه های میز که همان جامعه باشد پرداخت
نتیجه گیری
باید اعتراف کرد که دیگر دوره کاظم ها سر آمده است و نسل جدید باید رنگ وبوی امروزی بگیرد ولی نیاید فراموش کرد که
این امنیت و آرامش نسبی خود را مدیون عباس ها و کاظم ها هستیم وناسپاسی نسبت به نمادهای پر افتخار جنگ باعث این می شود که این امنیت و آسایش شکننده از بین برود . وبه قول معروف کفر نعمت باعث از بین رفتن نعمت می شود . که الهی آن روز نیاید . نباید مقوله تلریخی و پر افتخار جنگ را وارد مقولات سطحی سیاسی و جناحی کرد . به امید آنروزی که که صلح پایدار در جهان حکمفرما شود . به قول منسکیو " صلح نخستین قانون طبیعت و امنیت مهمترین اصل حکومت است .
من در این مقاله هیچگاه قصد نداشتم که کسی به عباس ها و کاظمها و آن طرف سلحشور ها حق بدهد بلکه در خواست دارم حداقل آنها را بفهمیم و اگر نمی خواهیم احترام بگذاریم بی احترامی و ناسپاسی نکنیم .
منابع استفاده شده :
1- قادری ، حاتم / اندیشه های سیاسی در قرن بیستم / انتشارات سمت / چاپ سوم 1381 / ( فصل اول : آنارشیسم از ص 5 تا ص 17 )
2- مجموعه سخنرانیها و مقولات ارائه شده در همایش " امنیت عمومی و وحدت ملی " / معاونت امنیتی و انتظامی وزارت کشور و دفتر مطالعات و تحقیقات امنیتی / 1380 چاپ اول .
3- فیلم آژانس شیشه ایی ساخته ابراهیم حاتمی کیا / 1376
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم فروردین 1387ساعت 0:11 توسط معصومه اقامحمدی |
اثار جلال ال احمد
از دیدگاه قالب و کالبد نوشتههای آل احمد به دو دستهی جدا از هم تقسیم میشود:
الف) گزارشها و مقالهها
ب) قصهها.
میتوان مورد الف را نیز به سه بخش:
1) گزارش
2) سفرنامههای جغرافیایی و سیاسی
3) مقالههای تربیتی و آموزشی
تقسیم کرد. برای نمونه «اورازان»، «تات نشینهای بلوک زهرا» و «درّ یتیم جزیرهی خارک»، گزارشهای مشاهدهای و «خسی در میقات»، «سفرنامهی روس» و «سفر به ولایت عزرائیل» سفرنامهی جغرافیایی و سیاسی و «هفت مقاله»، «سه مقالهی دیگر»، «غرب زدگی»، «کارنامهی سه ساله»، «ارزیابی شتابزده»، «یک چاه و دو چاله» و «در خدمت و خیانت روشنفکران»، از نوع مقالههای تربیتی و آموزشی است.
در قصه نویسی نیز میتوان کارهای جلال را با توجه به قالب آنها به سه دسته تقسیم کرد:
الف) داستانهای نیمه بلند که بیشتر شبیه به رمان است؛ مانند «مدیر مدرسه» و «نفرین زمین».
ب) داستانها کوتاه که به شکل مجموعه داستان چاپ شدهاست؛ مانند: «پنج داستان»، «دید و بازدید»، «از رنجی که میبریم»، «زن زیادی» و «سه تار». این نوع آثار جلال از سبک واقع گرایی برخوردار است.
ج) داستانهای تمثیلی: در بررسی کالبد و ویژگیهای داستانهای جلال، گاهی به داستانهای تمثیلی هم برمیخوریم؛ آثاری مثل: « داستان کندوها» و«نون والقلم».
او همچنین در دوران فترت کارهای سیاسی خود، به قصد یادگیری و تمرین زبان خارجی، دست به ترجمهی آثاری از «آندره ژید»، «کامو»، «سارتر» و «داستایوفسکی» و … میزند که از آن جمله است: «قمارباز»، «بیگانه»، «سوء تفاهم»، «دستهای آلوده»، «بازگشت از شوروی»، «مائدههای زمینی»، «کرگدن»، «عبور از خط» و «تشنگی و گشنگی».
روی هم رفته در پیکر تراشی نوشتهها باید بگوییم که او در سبک و سیاق نویسندگی به شدت تنوع طلب بوده و قالبهای مختلفی را به کار گرفته است. این مسأله به زعم برخی، نشان دهندهی وسعت مشرب هنری و نگاه او به ادبیات و نوشتن است و به عقیدهی برخی دیگر او را از مقام یک نویسندهی خوب و توانا به ژورنالیستی تبدیل میکند که هر از چند گاهی با توجه به فضای زمان و روزگارش، سبک نوشتاری تازهای را تجربه میکند تا از موج حوادث و دایرهی وقایع آنقدرها هم به دور نباشد.
+ نوشته شده در جمعه سی ام فروردین 1387ساعت 10:16 توسط معصومه اقامحمدی |
معنای عام
معنای اختصاصی
واژه
با هم یکسان بودن
فراگردی است که افراد از طریق ان خود را با وضعیات تبعیض و کشمکش تطبیق می دهند
تطابق Accommodation
طبقه ی کاسب کار
طبقه ی متوسط یا حاکم در جامعه ی سرمایه داری
بورژوازی Bourgeoisie
مخالف هم بودن
دو فعالیت را متضاد گویند وقتی به سبب ماهیتشان با هم نا سازگارند
متضاد Contradiction
اداب و رسوم و ارزشها ی یک جامعهی معین
وجه تسمیه ی دسته جمعی برای جنبه های نمادی و مهذب جامعهی انسانی
فرهنگ Culture
جدال ستیزه
رویارویی اجتماعی برای بدست اوردن چیزی ولی بدون خشونت بالفعل بدنی
کشمکش Conflict
برابری توازن
جوامع یا دستگاه های اجتماعی را دارای تعادل می دانند وقتی نیرو هایی که در درونشان عمل می کنند متوازن باشند
تعادل Equilibrium
بخشش چیزی که بخشیده شود
عطاها به عنوان روشی برای ایجاد و تقویت روابط پیوند دهنده ی اجتماعی یا برخ کشیدن برتری مال و منال بحساب اورده می شوند
عطا، Gift
گفت و گو
یکی از فنون مهم تحقیق در جامعه شناسی تجربی است
مصاحبه Interview
میانجی دلال
عاملی است که در انتقال اثر یک عامل بر عامل دیگر وساطت می کند
عامل واسطه Intervening Variable
به سوی خود کشیدن
این مفهوم اشاره دارد به فرا گردی که فرد از طریق ان ارزش های اجتماعی و هنجارهای رفتار متناسب با گروه خویش یا جامعه را میا موزد
جذب Internalization
تصور پنداشت
قضیه یا مجموعه ای از قضایاست که برای ازمون تجربی مطرح می شود
فرض Hypothesis
شعور
نظام فکری ـ احساسی که با ان فرد با مسایل روبرو می شود
وجدان Conscience
عکس العمل
در برابر کنش یا عمل واکنش یا عکس العمل به عنوان پاسخی منطقی و متقابل صورت می پذیرد
واکنش Reaction
غریب نا اشنا
ان کس که در خارج از جامعه ای (به طور موقت یا دایم) زندگی می کند متولد شده باشد
بیگانه Alien
با هم جنگیدن خصومت
مخالفت فعالانه با فرد یا گروه
تخاصم Antagonism
دارای زور پر قدرت
فرد دارای قدرت در بافتی اجتماعی ایست که در ان قدرت سرنوشت ساز محسوب می شود
زورمند power
به سامان کردن
در لغت به معنای شکل نو بخشیدن است که در مقابل مفهوم انقلاب قرار میگیرد
اصلاح Reform
منسوب به عقل
بخردانه حرکت از روی عقل
عقلانی Rational
هدایتگر
رییسی ایست معمولا طبیعی که راهبری گروه را بدست میگیرد هم به جهت اعتبار شخصی وهم بخاطر پذیرش ارادی رهروان
رهبر Leader
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 12:33 توسط معصومه اقامحمدی |
A powerful interdisciplinary book on how young adults watch—and learn from—television
Outstanding Academic Title, Choice, 2002 "TV is for when you don't have anything to do, or when you're lonely, or something. It's for you to learn, things and stuff...say you don't have anything to do, you can always turn it on for light or whatever...I'm alone, I don't like to leave the TV off. Unless I'm getting ready to go to sleep or something. I turn out all the lights...And then I leave it on, I go to my room and watch videos. I just like it." Why talk with young people about TV? This is the question from which JoEllen Fisherkeller begins her insightful examination into the uses and power of TV in youth cultures.
Fisherkeller studies the experiences of adolescents watching TV and talking about TV at home, at school, and with their peers. They discuss their hopes for the future as well as the challenges they currently face, and reveal how television plays a role in their everyday life. These young individuals, who come from a wide range of backgrounds, literally grow up with television, as the author follows them from middle school to high school and then on to college.
As the most significant cultural symbol in the US, television is a powerful educational and socializing force. Fisherkeller examines how youth are attracted to TV programs and persona that help them work through personal and social dilemmas. TV stories teach them about conflicts of gender, race and class that parallel the lessons they learn from real life and the system of television show them how image creation is a real means of "making it" in an image-conscious society.
Growing Up with Television is a groundbreaking book that should speak to a multitude of disciplines on the educative and societal power of a medium that pervades and defines contemporary experience.
Read the Introduction and an excerpt from Chapter 1 (pdf).
"Growing Up with Television is an engaging and highly informative account of the meaning that young people give to television and the power it carries in their everyday lives. With clarity and a careful attention to detail, Fisherkeller documents the richness that her informants find in television and situates their viewing practices amidst family, school, and peer culture. What is perhaps most extraordinary about this book is Fisherkeller's ability in gaining the trust of her informants and affording them the opportunity to speak for themselves about television; and they do, revealing to her not only what, how, and why they watch, but more importantly, what they are drawn to identify with and compelled to be critical of when it comes to the characters and personalities, the settings, situations, and stories—and the myths, even—that we know of as television. Growing Up with Television challenges us to re-examine commonplace and sometimes superficial notions that this culture generates about television, young people, and the experience they have coming of age in a media-saturated society." "JoEllen Fisherkeller approaches television—unusually—not as a negative force in the lives of young people, nor even as a vast, hegemonic capitalist institution dedicated to profit, [but] from an anthropological, rather than a political or a behavioural perspective—and this means suspending the value judgments."
Acknowledgments
JoEllen Fisherkeller is Associate Professor in the Department of Culture and Communication at New York University.
REVIEWS | EXCERPT | CONTENTS | AUTHOR BIO | SUBJECT CATEGORIES
![]()
Growing Up with Television
Everyday Learning Among Young Adolescents
JoEllen Fisherkeller
—TeniyaSerita, age 12Excerpt
Reviews
—Ron Lembo, Associate Professor of Sociology, Amherst College
—Anthropology and Education QuarterlyContents
Introduction
1. Coming to Terms with TV Culture and Everyday Learning
2. Marina—Composing Images of Popularity and Sexual Power
3. Christopher—Settling into Images of Belonging and Righteous Power
4. Samantha—Pondering Images of Political and Vocal Power
5. The Dynamics of Everyday Learning
6. The Dilemmas of Growing up with Multiple Media and Cultures
Epilogue: Marina, Christopher and Samantha, Continued
Appendix: Methodological NotesAbout the Author(s)

Subject Categories
© 2008 Temple University. All Rights Reserved. This page: http://www.temple.edu/tempress/titles/1598_reg.html
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387ساعت 23:32 توسط معصومه اقامحمدی |
![]() ![]() |
|
| © 2006 Temple University. All Rights Reserved. |
Webmaster |
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387ساعت 23:26 توسط معصومه اقامحمدی |
Old English poetry was meant to be declaimed aloud before an audience, the poet, or Scop, being both a creative and a performing artist. Accompanied by harp he would entertain the guests of his patron with tales of past deeds, battles of old and the prowess of his lord's ancestors. In this manner was history kept alive for the Anglo-Saxons The scop had to be a master of his art, being able to recite thousands of lines from memory (the epic Beowulf alone has 3182 lines) and no doubt poor performances would mean ridicule for the scop and the withdrawal of patronage. This is not to mean that the scop worked purely from memory as there is evidence that the swift composition of fitting verse was also the mark of a skilled man. After Beowulf has slain the monster Grendel and is returning triumphantly to Heorot with his companions we are told that... These few lines demonstrate clearly the scop's skill in maintaining a large store of verse, his ability to construct new material at need and also the intertwining of tales which must surely have already been known to his audience. Old English poetry was very formulaic, with the same patterns being re-used with variations time and again. Additionally, alliteration and stress were used in the place of rhyme, which can sound strange but powerful to the modern ear. Another striking feature of Old English poetry was the use of many metaphors or kennings for common subjects: The sea could be referred to as the 'whale's way', 'gannet's bath', 'swan's riding' and so on. Unfortunately, being an almost purely oral tradition, only about 30,000 lines of Old English poetry remain for us to enjoy today. The little that does remain, however, deserves to be heard rather than just read. On this group of pages we offer a collection of Old English verse read by Steve Pollington, the editor of Wiðowinde. The animated delivery gives a good idea of how the original might have sounded in a Saxon mead hall over a thousand years ago.
Readings of Old English Poetry
![]()
"From time to time, the tried-in-battle
their gray steeds set to gallop amain,
and ran a race when the road seemed fair.
From time to time, a thane of the king,
who had made many vaunts, and was mindful of verses,
stored with sagas and songs of old,
bound word to word in well-knit rime,
welded his lay; this warrior soon
of Beowulf's quest right cleverly sang,
and artfully added an excellent tale,
in well-ranged words, of the warlike deeds
he had heard in saga of Sigemund."![]()
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 17:12 توسط معصومه اقامحمدی |
| ||||||